Η ύπαιθρος στο όριο - σχέδιο επιβίωσης ζητούν οι αγρότες
Σε μια περίοδο πολλαπλών πιέσεων, από το κόστος παραγωγής και την κλιματική κρίση έως τις ζωονόσους και τη λειψυδρία, οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι της χώρας, βρίσκονται στο όριο των αντοχών τους.
Καθώς το ερώτημα που τίθεται πλέον για την ελληνική γεωργία και κτηνοτροφία δεν είναι μόνο πώς θα αντιμετωπιστεί η σημερινή κρίση, αλλά πώς θα διασφαλιστεί η παραγωγή για τα επόμενα χρόνια ο αγροτικός κόσμος της χώρας ζητά από την κυβέρνηση, ενόψει και της ΔΕΘ, όχι πυροσβεστικές λύσεις, αλλά ένα σχέδιο που θα προστατεύει το εισόδημά τους, την παραγωγή, τις επενδύσεις, την ελληνική ύπαιθρο και τις τοπικές οικονομίες, αλλά και κίνητρα για να παραμείνει η νέα γενιά στην ύπαιθρο.
Απαιτείται σαφές και συνεκτικό πλαίσιο πολιτικής για τον πρωτογενή τομέα, με μέτρα που δεν θα περιορίζονται στην αντιμετώπιση πρόσκαιρων προβλημάτων
Στην ατζέντα των κυβερνητικών εξαγγελιών αναμένεται, όπως αναφέρεται όσα έχουν δει ήδη το φως της δημοσιότητας, να βρίσκονται και οι αγρότες.
Στόχος της κυβέρνησης είναι να εξομαλύνει την σχέση της με τον αγροτικό κόσμο, υποσχόμενη ένα νέο σύστημα πληρωμών με καταβολή των ενισχύσεων με τακτικότητα και πιο γρήγορους ρυθμούς. Στον σχεδιασμό περιλαμβάνεται μάλιστα σύμφωνα με όσα έχουν ήδη ανακοινωθεί, επιτάχυνση των πληρωμών για όσους παραγωγούς υποβάλουν τις δηλώσεις ΟΣΔΕ νωρίτερα από την καταληκτική διορία.
Οι ζωονόσοι έχουν προκαλέσει απώλειες ζωικού κεφαλαίου και εισοδήματος, ενώ ταυτόχρονα ο κλάδος εξακολουθεί να επιβαρύνεται από το υψηλό κόστος παραγωγής
Ακόμη πιο πιεστική εμφανίζεται η κατάσταση στην κτηνοτροφία, ιδιαίτερα στην αιγοπροβατοτροφία, η οποία τα τελευταία χρόνια έχει πληγεί από την ευλογιά προβάτων, την πανώλη και τον αφθώδη πυρετό. Οι ζωονόσοι έχουν προκαλέσει απώλειες ζωικού κεφαλαίου και εισοδήματος, ενώ ταυτόχρονα ο κλάδος εξακολουθεί να επιβαρύνεται από το υψηλό κόστος παραγωγής.
Όπως επισημαίνει, πρέπει άμεσα να προχωρήσει η ανασύσταση των κοπαδιών και να στηριχθεί η παραγωγική διαδικασία. Οι καθυστερήσεις στην ανασύσταση των κοπαδιών δημιουργούν τον κίνδυνο να αποχωρήσουν από την παραγωγή κτηνοτρόφοι που έχουν ήδη υποστεί απώλειες, με ιδιαίτερα σοβαρές συνέπειες για τους νεότερους παραγωγούς.
Παράλληλα, θέτει το ζήτημα του κόστους των ζωοτροφών αλλά και της αποζημίωσης για τον εγκλεισμό των ζώων, ιδιαίτερα στην εκτατική κτηνοτροφία, όπου ο περιορισμός της μετακίνησης των κοπαδιών αυξάνει σημαντικά τις ανάγκες σε ζωοτροφές και ανεβάζει ακόμα περισσότερο το κόστος παραγωγής.
Σε ό,τι αφορά τη βοοτροφία, όπως αναφέρει, απαιτείται μεγαλύτερη στήριξη της παραγωγής κρέατος και των πραγματικών κτηνοτρόφων παραγωγών που διατηρούν ζωικό κεφάλαιο.
