←
Το fiat argo x έχει άρωμα από grande panda

Το fiat argo x έχει άρωμα από grande panda

Χρόνος ανάγνωσης: 2 λεπτά
Κοινοποίηση Tweet

Ο Ιταλός κατασκευαστής μεταφέρει τη σχεδιαστική φιλοσοφία του Grande Panda στη Νότια Αμερική, παρουσιάζοντας ένα νέο compact SUV που προσαρμόζεται στις ανάγκες της τοπικής αγοράς, διαθέτοντας παράλληλα υβριδική τεχνολογία Flex-Fuel.

Η επιτυχημένη σχεδιαστική συνταγή του Grande Panda αποκτά μια νέα εκδοχή, αυτή τη φορά με προορισμό τη Νότια Αμερική. Η Fiat ετοιμάζει το Argo X, ένα νέο compact SUV που αξιοποιεί τη σύγχρονη αισθητική του ευρωπαϊκού μοντέλου, αλλά προσαρμόζει τα τεχνικά χαρακτηριστικά και την κινητήρια τεχνολογία του στις ιδιαιτερότητες της αγοράς της Βραζιλίας. Πρόκειται για μια κίνηση με ιδιαίτερη σημασία για την ιταλική μάρκα, η οποία επιδιώκει να ενισχύσει την παρουσία της σε μια αγορά όπου διατηρεί παραδοσιακά ισχυρούς δεσμούς με το αγοραστικό κοινό.

Στην κορυφή της γκάμας τοποθετείται ένας τρικύλινδρος υπερτροφοδοτούμενος κινητήρας 1,0 λίτρου, ο οποίος συνδυάζεται με σύστημα ήπιας υβριδικής υποβοήθησης 12 Volt. Η ισχύς του διαμορφώνεται στους 125 ίππους με χρήση βενζίνης και φτάνει τους 130 ίππους όταν λειτουργεί με αιθανόλη, ενώ η μέγιστη ροπή αγγίζει τα 200 Nm. Η κίνηση μεταδίδεται στους εμπρός τροχούς μέσω αυτόματου κιβωτίου CVT, το οποίο προσομοιώνει επτά σχέσεις. Στο υβριδικό σύστημα περιλαμβάνεται ηλεκτρικό μοτέρ ισχύος 3 kW, που υποστηρίζει τον θερμικό κινητήρα κατά την επιτάχυνση και συμβάλλει στον περιορισμό της κατανάλωσης. Είναι σαφές ότι η Fiat δεν επιδιώκει να δημιουργήσει ένα απλό αντίγραφο του Grande Panda για διαφορετική αγορά, αλλά ένα μοντέλο που αξιοποιεί την ίδια σχεδιαστική και τεχνολογική βάση, διατηρώντας παράλληλα τον δικό του χαρακτήρα. Αυτό αποτυπώνεται και στην επιλογή του κινητήριου συνόλου, καθώς η ευρωπαϊκή Grande Panda Hybrid χρησιμοποιεί έναν υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα 1,2 λίτρων με υβριδική τεχνολογία 48 Volt, σε αντίθεση με το σύστημα 12 Volt του Argo X.

Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.